*** عزیز ویسی هنرمند محبوب ***
عزیز ویسی فرزند متاع میرزاییه در سال 1347-1968در روستای(درنه سلاسی باوه)از توابع استان کرمانشاه وشهرستان جوانرود پا به دنیا نهاده است.
تا سن10سالگی در روستا سکونت داشته بعد از آن به شهرستان جوانرود امده است.
مدت18سال میباشدکه مشغول کاری هنری میباشد ودرطول این مدت هنری 22کاست وچندین اهنگ وکنسرت در ایران از جمله شهرهای(تهران.کرمانشاه.کردستان بخصوص مریوان. سنندج وسقز)به انجام نهاده.
وچندین کنسرت در کشورهای اروپایی از جمله انگلیس شهرهای(لندن.بیرمیگام.لیدزوپورسموس) ونروژبرپا نموده است.
همچنین چندین کنسرت در کردستان عراق به انجام رسانیده است. از معروفترین البوم های وی(سهندوبه مو)میباشد وایشان داری سه فرزند به نام های (سهند.سروه وسوما)میباشد وی در شهرستان جوانرودسکونت داشته ومشغول کار هنری می باشد.
****************************************************************************************
من به شخصه کارهای وی را بسیار دوست داشته وهمیشه به اهنگهای وی گوش میدهم ثبات قدم –سعی در ارائه موسیقی اصیل کردی وحرکت روبه جلو از عوامل پیشرفت ویسی است .
اگر اخیرا" به سی دی های اجرای وی در کشورهای اروپایی توجه نموده باشید به وضوح میتوان از علاقه ومیزان فراوان دوستدارانش پی به ترقی روز افزون وی برد .
از دیگر عوامل سرآمدی وی میتوان احترام متقابل به مخاطب – عدم حاشیه – مردم داری –اخلاق خوب وتعامل مناسب با اقشار مختلف وسبکهای جدید در ارئه برنامه را برشمرد امیدواریم که این هنرمند محبوب روز به روز پله های ترقی را هرچه سریعتر طی وبه مدارج بالاتر که مستحق آن است دست یابد.
FARANGIS KAVIAN 1387 ESLAM ABAD GHARB
برداشت با ذکر منبع بلا مانع است .
آنكارا ، زير چكش کردهاوسندان منافع
● نويسنده: فائق - حاجي مصطفي
در حالي كه توجه افكار منطقه و بين الملل به ديدگاه تركيه مبني بر چگونگي حل و فصل مسئله اكراد اين كشور و نيز نقش احتمالي آنكارا در عراق جديد معطوف است، حزب كارگران كردستان توافقنامه آتش بس بين خود و دولت تركيه را لغو كرد و بدين ترتيب بار ديگر اكراد تركيه به منظور آغاز مبارزه مسلحانه، از پناهگاه ها به بيرون خزيدند. اين آتش بس، پس از حبس عبدالله اوجالان، رهبر حزب كارگران كردستان در آوريل سال 1999 بين دولت تركيه و اين حزب امضا شده بود. اما بايد پرسيد اين اتفاقات به كدامين سو در حركت است؟ و راهبرد جديد حزب كارگران كردستان براي رسيدن به اهداف خود چيست؟
اظهارات شديد اللحني كه اخيرا بين دو طرف ، اكراد و مقامات تركيه، رد و بدل شد، از برخوردهاي شديد و خشونت بارتر در آينده خبر مي دهد. به نظر مي رسد، دولت جديد حاكم بر تركيه با گذشت كمتر از يك سال از زمان به دست گيري قدرت در تركيه و گذشت چند سال از زمان حبس عبدالله اوجالان به اين نتيجه رسيده است كه اوضاع تركيه به خاطر منافع و مصالح امنيتي و ملي دو ملت ترك و كرد بايد به همان وضعيت سابق بازگردانده شود. سئوالي كه در اينجا به صورت كاملا جدي مطرح مي شود، اين است كه اعمال خشونت نيروهاي مسلح تركيه در جنوب شرق اين كشور تا چه اندازه مي تواند شدت گيرد؟ به منظور يافتن پاسخ براي اين سئوال كافي است نگاهي هرچند گذرا به عوامل و مسببات ايجاد اختلال و درگيري بين دو طرف بيندازيم. از همان هنگام بازداشت و حبس اوجالان و نيز پيش از آن برخي از کردها نسبت به عواقب خطرناك گذاشتن سلاح بر زمين و تسليم شدن دسته جمعي مبارزان كرد در مقابل مقامات تركيه آن هم بدون دريافت هيچگونه امتيازي، هشدار دادند، آنها در اثبات حقانيت خود به عملكرد دولت هاي سابق تركيه در قبال مسئله کردها استناد مي كردند. كمااينكه دولت حاكم يعني حزب عدالت و توسعه نيز با رد پيشنهاد اوجالان مبني بر حل مسالمت آميز مشكل کردها و تركيه ثابت كرد كه راهبرد سياسي اين دولت نيز براي حل مشكل کردها وديگر دولت هاي سابق تركيه در يك راستا قرار دارد.
به نظر مي رسد كه ابزارها و راهكارهاي موجود براي حل اين مشكل بسيار پيچيده و غير عملي است. به ويژه اينكه اوضاع تركيه نيز روز به روز پيچيده تر مي شود، به طوري كه گرفتاري کردها د ر سايه استمرار بي توجهي و تجاهل غرب نسبت به وضعيت فعلي آنها، حلقه اميد را براي حل اين مشكل بسيار تنگ كرده است، تا جايي كه براي حزب كارگران كردستان راهي جز توسل به همان راهكار قديمي يعني مبارزه مسلحانه و جنگ داخلي براي رسيدن به حق خود باقي نمانده است.اين مسئله سبب شده كه پس از گذشت 4 سال از زمان صدور حكم اعدام عبدالله اوجالان كه بعدها به حبس ابد تبديل شد زمينه مناسب براي بروز درگيري ها و مشكلات مختلف در تركيه فراهم شود.
دولت تركيه بايد تلاش كند با خروج از زير ضربه هاي چكش کردها سندان مصالح و منافع دشوار اين كشور به دنبال يافتن يك راهكار و مفر براي رهايي از اين معضل باشد. تركيه براي خروج از بحران و رهايي از اين تنگنا بايد مشكل اكراد را با نگاهي كلان و فراگير مورد بررسي قرار داده و هرگز با نگاهي امنيتي و پليسي به اين مسئله نپردازد، چرا كه مسئله اكراد يك مشكل سياسي و تاريخي مزمن است كه نياز به يك راه حل سياسي دارد، به ويژه اينكه امروز کردها از آرمان هاي گذشته خود عقب نشسته و به خواسته هايي منطقي، منسجم و هماهنگ با تحولات جديد جهان قانع شده اند. کردهاد ر مبارزات خود خواهان دستيابي به اهداف زير هستند:1- برچيده شدن سازماني موسوم به «نگهبانان روستاها» كه موجبات ترس و وحشت كردهاي تركيه را فراهم كرده اند. آنها پيوسته در معرض غارت، ظلم، تجاوز و جاسوسي نيروهاي اين سازمان قرار دارند. 2- اعمال برخي اصلاحات در قانون و مقرارت كشور به عنوان مثال امكان استخدام زنان كرد در مدارس. 3- توجه بيشتر به وضعيت بهداشتي و سلامت جسمي اوجالان در زندان.4-عفو ساير اعضاي حزب كارگران كردستان، از جمله فرماندهان سياسي. 5- موافقت با فعاليت سياسي قانونمند و فعاليت احزاب كرد در تركي
● منبع : روزنامه الحيات
F – k eslam abad gharb 1387 kh
برداشت باذكر منبع بلا مانع است.
کرد نه مه ره .....
