آیا خون کردها، برگ چغندر است و خون سربازان اشغالگر ترک، گوهر !!!؟
تقدیم به خونها و عرقهای ریخته شده شهدای کرد. شهدای خلقی که جز حقوق خود نمیطلبد وتقدیم بهدیدهگان نابینای کسانی که این خلق را نامهم و یا نامرئی و ناموجود میپندارند-
نوشته: شیرکو جهانی اصل
در طی روزهای اخیر رژیم فاشیستی و نژادپرست ترکیه قصد تجاوز به خاک شمال عراق ( جنوب کردستان) را داشته و پارلمان فاشیستی آن کشور نیز با رای 507 تن از نمایندهگان ترکها و خایین کرد در داخل احزابی از قبیل " AKP ، MHP و CHP و ...غیره" رای به کشتار و تجاوز کردن به منطقهی فدرالی جنوب کردستان را دادند. ( تنها 19 نماینده کرد صلح طلب وابسته به حزب جامعه دمکراتیک DTP رای مخلف دادهاند)
جای تردید نیست که از چنین کشور و چنین پارلمانی که هنوز حاضر نیست وجود کردها و ارامنه و سایر ملل دیگر را در ترکیه و در شمال کردستان بپذیرد و در روز روشن قصد بستن چشم جهانیان را در مقابل این واقعیات و حقایق دارد، نمیتوان انتظار رای در راستای صلح و دمکراسی و حقوق بشر داشت.
رژیم ترکیه در طول تاریخ همیشه رژیمی بوده است که به بهانهی دفاع از خود به سایر سرزمینها و ممالک و ملتهای همجوار خود یورش آورده و با پشتیبانی نیروهای ابرقدرت به این تجاوزات خود مشروعیت بخشیده است. برای مثال آتاترک ناسیونالیست- شوینیست در دوران حکومت " لنین " و اقتدار شوروی سوسیالیستی وی را فریفت. امروزه نیز سالهاست که ترکیه به عنوان متحد شماره یک ایالت متحده آمریکا و سازمان ناتو در منطقه خاورمیانه دست به هر جنایتی زده و سکوت و رضایت آمریکا و اربابان اروپایی این کشور نیز حاکی از رضایت آنان نسبت به این روند وحشی گریها، قتل عامها و انکارگریهاست.
پرسش این است:
چرا یک بار هم که شده اروپاییان و آمریکاییان کلمهای در مورد حقوق ملت کرد در زیر استعمار و استثمار رژیم ترکیه بر زبان نیاورده و نمی آوردند؟! آیا حقیقتآ آنان از رویدادها و واقعیات داخل ترکیه و شمال کردستان بی خبرند؟! چرا باید واژگون شدن یک قطار مسافر بری در هندوستان موضوع خبری آنان باشد ، اما کشته شدن کودکان کرد، کودکی همچون " اوغور کایماز" و ..غیره، توسط سربازان ترکیه و یا شهادت دهها و صدها تن از گریلاهای کرد با اسلحههای شیمیایی و شکنجه و آزار و ... مورد سکوت قرار گیرند؟!
آیا خون " کایماز" رنگین نیست؟! آیا کودک و یا انسان نیست؟!
البته معلوم است که چه کسانی اسلحهی شیمیایی در اختیار سربازان وحشی صفت ترک قرار میدهند. اینان همانانی هستند که اسلحههای شیمیایی به کار گرفته شده در حلبچه را نیز در اختیار صدام قرار داده بودند.
آیا مثلآ کشوری همچون " آلمان " که تانکهای خود را به ترکیه میفروشد، نمیداند که این تانکها بر علیه چه ملتی و در کجا به کار گرفته میشوند و خانه چه کسانی را ویران کرده و چه خونهایی که با این تانکها ریخته نیمشود؟!
یا مثلآ آیا سردمداران " آمریکا" که هواپیماهای جنگی " F35 " را در اختیار ارتش ترکیه قرار میدهند نمیدانند که این هواپیماها کجاها را به آتش کشیده و در راستای چه سیاستی ( سیاست انکار و امحای یک خلق چند میلیونی ) بمبهایشان را بر سر مردم ، جنگلها، روستاها و کوههایشان فرو میبارانند؟!
آری . نیک میدانند. آخر اینان که از زیر دریاها و اعماق آسمان خبر داشته و ماهوارهها و موشکها و میکرسکوپهایشان از اتم و کوانتوم گرفته تا کهکشانها و زمین را تحت نظارت دارند و برای کشف کوچکترین اقوام جنگلهای " آمازون" نیز از پای نایستادهاند، مگر میشود که حقیقت میلیونها کرد را ندیده باشند؟!
آری . میدانند. اما وجدان بیان حقیقت آزادی خلق کرد را نداشته و این امر از دایرهالمعارف دایرهالمنافع سرمایهداری آنان خارج است...
آنان میدانند که خلقی به نام کرد وجود دارد. اما منافعشان ایجاب میکند که به خاطر رضایت نوکر بزرگشان ترکیه و حفظ و به دست آوری پول و نان بیشتر برای سیر کردن چشمهای طمعی که هرگز سیر نمیشود، کودکان کرد گرسنه مانده، به قتل رسیده و حتی زبان و هویتشان برای ابد انکار شود.
جالب است که در سال، صدها کرد در شمال کردستان توسط رژیم ترکیه به شهادت میرسند ، اما کسی صدایش در نمی آید. همین اردوغان بود که دو سال قبل گفت:
" به کودکان 7 ساله نیز رحم نکنید . همهشان تروریستند! "
و به این بهانه دست به ترور دهها تن از جوانان و نوجوانان کرد در دیاربکر و مناطق دیگر زدند. آری رژیم ترکیه واژههای ترور و قیام برای آزادی را عامدانه به یک مفهوم گرفته و آمریکا و همکاران سرمایهدارش نیز در اروپا سعی میکنند که انقلاب آزادی خواهانه کردها را ( انقلاب برای به دست آوردن آزادی و دمکراسی و حقوق ملی را) به مانند تروریسم نشان داده و از سوی دیگر به قتل رسانیدن هزاران کرد توسط نیروهای کوماندو و قاتلان دولت ترک، همچون اجرای قانون به رسمیت بشناسند! ( تایید تروریم دولتی تحت عنوان دمکراسی !)
آیا این است حقوق بشری که آقای بوش از آن صحبت میکند؟!
همین چند روز پیش بود که آقای بوش درطی یک سخنرانی اعلام داشته بود که وی حامی 30 مادهی اعلامیه جهانی حقوق بشر است. اما آیا واقعآ ایشان مادههای این اعلامیهی جهانی را مطالعه فرمودهاند؟! برای مثال آیا این قسمت ها را خواندهند که میگوید:
تمام افراد بشر آزاد زاده شده و از لحاظ کرامت و حیثیت و حقوق با هم برابرند. همگی دارای عقل و وجدان بوده و باید با یکدیگر با روحیهای برادرانه رفتار کنند. ( ماده 1 )
هر کس میتواند بی هیچ گونه تمایزی، به ویژه از حیث نژاد، رنگ، جنس، زبان ، عقیده سیاسی یا هر عقیده دیگر، و همچنین منشاء ملی یا اجتماعی، ثروت ، ولادت یا هر وضع دیگر، از تمام حقوق و همهی آزدی های ذکر شده در این اعلامیه بهرمند گردد.
بهعلاوه نباید هیچ تبعیضی به عمل آید که مبتنی بر وضع سیاسی، قضایی یا بین المللی کشور و یا سرزمینی باشد که شخص به آن تعلق دارد، خواه این کشور یا سرزمین مستقل، تحت قیمومت یا غیر خودمختار باشد، یا حاکمیت آن به شکلی محدود باشد. ( ماده 2 )
هیچ کس نباید شکنجه شود یا تحت مجازات یا رفتاری ظالمانه، ضد انسانی یا تحقیر آمیز قرار گیرد. ( ماده 5)
همچنین مادهی 26 نیز از آزادی و یکسانی حق آموزش درراستای ایجاد دوستی و شناخت میان ملتها صحبت میکند و سایر مادهها ...
اما متاسفانه ظاهرآ این حقوق شامل کردها نمیشود. خلقی که هنوز زبان، هویت و سرزمینشان به رسمیت شناخته نشده است و تنها زمانی انسان محسوب میگردند که ترک شوند!!!
برای مثال در طی چند روز گذشته تعدادی از سربازان ترکیه درطی جنگ با گریلاهای کرد در حالیکه کاروان سربازی آنان به قصد خون ریزی و جنگ به طرف مرز کردستان عراق به راه افتاده بودند، مورد حمله قرار گرفته و بیش از 18 تن از این سربازان کشته شده و 16 تن دیگر نیز به شدت زخمی گردیدهاند، تعدادی نیز به اسارت گریلاها در آمدهاند.
در این بین ترکها اقدام به پروواکاسیون و دروغ پراکنی کرده و اعلام کردهاند که آنان نیز بیش از 23 گریلای کرد را به قتل رسانیدهاند.
در این بین کانالی همچون VOA در بخش فارسی خود با به کار بردن ادبیاتی زشت و غیر اخلاقی فقط سربازان اشغالگر را مورد احترام قرار داده و همزمان با تغییر آمارها و تایید پروواکاسیونها و دورغ پراکنیهای رژیم ترک چنین اعلام میدارد:
" پس از آنکه شورشیان کرد وابسته به حزب کارگران کردستان PKK ، دوانزده سرباز ترکیه را کشتهاند، ارتش این کشور نیز اعلام کرده است که 23 تن از چریکهای PKK را به هلاکت رسانیدهاند "!!!
-البته بر خلاف اخبار مذکور VOA ، تنها 3 گریلا زخمی شده و کسی از آنان به شهادت نرسیده است-
حال پرسش این است:
آیا واقعآ سربازان ترک کشته شدهگان و چریکهای کرد به هلاکت رسیدهگانند؟! چه کسی شهید است و چه کسی به هلاکت رسیده؟! آیا انسانهایی که چارهای جز دفاع مشروع و مسلحانه از هویت و آزادی خلقشان در مقابل کشتار و انکار و امحای دهها سالهی رژیم ترکیه را نداشته و سربازان وحشی ترک را به هلاکت رسانیدهاند را چگونه میتوان تعریف نمود؟! آیا آمریکاییان خود میتوانند تعریفی از آزادی و حقوق بشر و دمکراسی و تروریسم برای ما ارائه دهند تا ما نیز همین مفاهیم را با واقعیت رفتارهای رژیم ترک و خلق آزادی خواه کرد تطبیق داده تا شاید بفهمیم که آیا همین مفاهیم در ترکیه چگونه اجرا گردیده است؟!
جالب است که تلویزیون فارسی آمریکا نیز که تعدادی از شاه پرستان شکست خورده فاشیستی و تعدادی دیگر از فارسهای نژاد پرست همنوعشان در این تلویزیون کار میکنند، انگار که سربازان اشغالگر و متجاوز ترک درکردستان مستعمره شده ما فرزندانشانند که برای کشته شدن آنان عزا گرفتهاند و از ادبیاتی کاملآ فاشیستی به سان فاشیستهای ترک برادرشان در آنکارا بر ضد گریلاهای آزادی خواه کرد استفاده میکنند!
جورج بوش، طالبانی، نچیروان بارزانی، مالکی، زیباری و تعداد دیگری از مسئولین کشورهای اقتدارگرای منطقه و اروپا پیامهای تسلیت خود را به ارتش ترکیه و خانوادههای سربازان کشته شده ترک اعلام داشتهاند. اما آیا زنان و کودکان کرد کشته شده توسط ترکها انسان نیستند؟! چرا کسی برای آنان اعتراض نکرده و یا لااقل پیام تسلیت و تاسفی نیز بیان نمیدارد؟!
در طی روزهای گذشته آقای " نوریزاده" نیز یک بار دیگر همچون همیشه در تلویزیون این کانال آماده شده و PKK را متهم میکند که گویا قصد ایجاد صلح را نداشته و چهره چنان دمکراتیکی از ترکیه نشان داد که انسان ناآگاه شاید چنین تصور کند که PKK بدون هدف و دیوانهوار فقط به قصد جنگ به دنیا آمده است !؟
چنین اظهاراتی جای تاسف است.
اگر آقای نوریزاده واقعآ فکر میکنند که در ترکیه آزادی بیان و عقیده و آزادی خلقها و مبارزه در پارلمان برای کردها وجود دارد، فقط یکبار سری به مناطق مرزی " یوکسوکاوا" و " شرناخ " بزنند تا بدانند که چه تبعیضات و جنایاتی در این مناطق از سوی سربازان ارتش ترک انجام گرفته و در عین حال سری به زندانها و پارلمان جنگ طلب این کشور نیز بزنند و به قانون ترکیه نیز بنگرند که حتی کلمه " کرد" در کل قانونشان دیده نمیشود!
"کرد" نام خلقیست که میلیونها تن از این خلق در زیر اشغالگریهای ترکها زندگی میکنند. چگونه ممکن است خلقی میلیونی که نامش هنوز پذیرفته نشده است، چه برسد به هویت و حقوق آن، در پارلمانی که 507 نماینده آن را فاشیستهای خون خوار و خون طلب تشکیل میدهند بتواند ابراز وجود نماید؟!
آیا واقعآ ایشان ( نوریزاده) تا این حد بی خبرند و یا اینکه فریب اظهارات " اردوغان " را خوردهاند. باید گفت که اردوغان و آتاترک نیز بارها با چنین بیاناتی قصد فریب کردها را داشتهاند. همین اردوغان چند سال قبل در شهر دیاربکر گفته بود که راه ورود ترکیه به اتحادیه اروپا از دروازه شهر دیاربکر ( غیر مستقیم گفته است کردستان) میگذرد. اما یکسال بعد از آن همین اردوغان فرمان قتل زنان و کودکان و جوانان کرد دیاربکری را صادر کرد.
آتاترک نیز به هنگام آغاز حکومتش شعار برادری دو خلق ( کرد و ترک ) را سر داد. اما بعد از پیروزی اقدام به قتل عام و کوچاندین اجباری کردها نمود و حتی کمله " کرد " و " کردستان" و زبان و هویت کردی به شدت ممنوع گردید. ( سیاستی که تا به امروز نیز ادامه دارد)
آقای نوریزاده. باید بدانید که رهبر آزادیخواه کردها " عبدالله اوجلان" بیش از 9 سال است که پیام آتش بس داده و بارها و بارها ( از طریق وکلا و دفاعیات و نوشتههایش) از دولت ترک خواسته است که نه با جنگ، بلکه با مذاکره و گفتگو مسئله PKK و کردها را حل کند. اما ترکها نه تنها به این پیامها پاسخی ندادهاند، بلکه بر تعداد اوپراسیونها و تهاجمات نظامی- فاشیستی خود افزودهاند و روز به روز خون بیشتری را بر زمینهای کردستان ریختهاند.
آیا در طی این سالها گوشهای شما و اروپیاییان و آمریکا، صدای رسای اوجلان صلح طلب را نشنیدهاند؟! البته آمریکا که خود مسبب اصلی دستگیری و ربودن ایشان است، کوچکترین حق یک انسان ( حق پناهندگی ) را زیر پا نهاده است، چه برسد به سایر مادههای اعلامیه جهانی حقوق بشر از قبیل قانون منع شکنجه و آزادیهای فردی و جمعی انسانها!
آمریکا و سایر کشورهایی که در جریان ربودن غیر قانونی عبدالله اوجلان نقش داشتهاند، با اینعمل خود راه را بر راه حلهای دمکراتیک بسته و مهر تایید خود را بر تداوم انکار و امحاء کردها از سوی رژیم نژادگرای ترکها زدهاند.
آیا اگر PKK نباشد، چه کس و یا چه کسانی حاضرند برای حقوق کردها به پا خیزند؟! آیا اصلآ بحثی از حقوق در بین خواهد بود؟!
آخر اینهمه دشمنی با PKK چرا؟! این چه منافعیست که مفاهیمی همچون صلح و حقوق و دمکراسی و انسانیت را چنین قربانی خود کرد است؟!
آیا هرگز از خود پرسیدهاید که PKK چه کسانی هستند؟! آنان کسانی نیستند جز دختران و پسران این خلق که شما نیز با دفاع و همکاریتان با سربازان و سیاستهای میلیتاریستی رژیم ترک، خود به خود در جبهه دشمنی با آنان قرار گرفتهاید.
بیایید به جای محکوم کردن آزادیخواهان کرد به تروریسم و لاینحل گذاشتن مسئله کرد، عوامل محرک و دلایلی را که باعث گردیده است که این جوانان اسلحه بردارند و به خاطر آن حتی بمیرند، مورد تحلیل و بررسی قرار دهید.
اگر صلح را راه حل دمکراتیک میدانید، باشد، PKK و سایر کردها حاضرند. PKK همیشه برای آتش بس آماده بوده و بارها و بارها نیز آتش بس یکطرفه را اعلام داشته است. کردها حتی در طی سالهای گذشته تعدادی از نیروهای خود را نیز ( حدود 16 نفر) از کوهها و اروپا به نشانه آمادهگی برای صلح و مذاکره و حل مسئله کرد به ترکیه فرستاد، اما ترکیه به جای حل مسئله آنان را تسلیم شده خواند و زندانی گردانید!!!
( در صفوف مبارزین کردستان، کسی برای نفس جنگ اسلحه به دست نگرفته است، قاتلین بلفطره ترکهای اشغالگرند. کردها برای به دست آوردن صلح و حقوق انسانی شان که از آنان گرفته شده است در مقابل قاتلین بلفطره ارتش ترک دست به اسلحه برده و همیشه برای صلح حاضرند.)
اما آتش بس یکطرفه تا کی به طول خواهد کشید؟! چرا آنانی که در آمریکا و اروپا نشستهاند و ادعای صلح طلبی میکنند، حتی یکبار به عدم پسخگویی ترکها و اصرارشان بر تسلیمیت و نابودی کردها اعتراض نکردهاند؟! آیا فکر میکنید که ترکها که حتی حاضر به اعلام آتش بس دو طرفه نبوده و پارلمان پان ترکیشان برای راه انداختن دریای خون کردها ( زنان و بچهها و پیشمرگان و گریلاهای کرد و سربازان خود نیز) جنگ طلبانه لایحه حمله به کردستان عراق را امضاء میکنند، بر سر میز مذاکره با کردها بیایند!!!؟
حقیقتآ این را همه کردها خواهانند، اما رژیم ترک جز جنگ و تجاوز کار دیگری نمیداند و البته با اینحال فقط آنها ( تجاوزگران و گانگستران کاوبوی ترک) هستند که انسان شناخته شده و خون کردها ( سرخپوستان نوین) نیز چیزی نیست جز برگ چغندر! چرا که اگر ما هم انسانیم پس کجاست حقوق بشر برای ما؟!
آقای بوش، آقای نوریزاده، آقای مالکی، آقای طالبانی، آقای کوشنر... ای همهی کسانی که در این مورد اظهار نظر میکنید، لطفآ اول از هر چیزی بگویید:
آیا کردهای شمال کردستان ( کردستان مستعمره ترکیه ) را بشر میدانید یا خیر؟! و اگر میدانید، آیا حقیقتآ حقوقی نیز برای این بشرها قایل بوده و یا دیدهاید؟! پس چرا برای سربازان ترک عزا گرفته و ریخته شدن خون کردها و شهادت گریلاهای راه آزادیشان را جشن میگیرید؟! چنین عملی انسان بودن شما را به زیر سوال خواهد برد...
و البته این بار حق ما خواهد بود که از خود سوال کنیم که آیا شما انسانید یا شریکان این گرگهای خون خوار در قالب آدمی ؟!
22. اکتبر.2007 - مهاباد
Rad barez eslam abad gharb 1386
برداشت با ذکر منبع بلا مانع است.
* **بیقرار***
یی روژ تواید م
یی روژ رانید م
تا مغز سوغان دی سزانید م
تا کی بنیشم هرشوبگیرم
من گلای عشق بوم ته رزانید م
خه و اراد دی نیرم خه و اراد دی نیرم
بوکاری به که هم دلم شکیا س
قلای دله گم وه بی ته رمیا س
دخیلد بومه وی حاله نیلم
بو کاری به که همدلم گریا س
خه و اراد نیرم خه و اراد نیرم
وه هرکس نورم شیوه ته دونم
خدا زانید ن وه بی توچونم
نیشم له یا دد هر شو گیره کم
اگر و اوه دل و درونم
خه و اراد نیرم خه و اراد نیرم
کانیم تونی گیانم کویره
هلاکم بی تو دریام اسیره
وه فریام برس ای هه ور واران
هه امرو بوآر سو فره دیره
خه و اراد نیرم خه واراد نیرم
Rad barez eslam abad gharb 1386
برداشت با ذکر منبع بلامانع است.
http://kurdishzone.blogfa.com
******
کرد نه مه ره .....
